เจาะลึก 4 ปัจจัยสำคัญของเยื่อบุโพรงมดลูก ทั้งความหนา ลักษณะ รูปร่าง และการไหลเวียนเลือด ที่ช่วยเพิ่มโอกาสการฝังตัวของตัวอ่อนสูงสุด
เยื่อบุโพรงมดลูกที่พร้อมสำหรับการฝังตัวมากที่สุด ต้องมีความหนาอยู่ที่ 8–12 มิลลิเมตร มีลักษณะเรียงตัวสวยงาม 3 ชั้นชัดเจน (Triple-Line Pattern) ผิวเรียบเนียน ไม่มีสิ่งกีดขวาง และมีการไหลเวียนของเลือดไปเลี้ยงอย่างเพียงพอ
ภาพจากการอัลตราซาวนด์ผ่านช่องคลอด (Transvaginal Ultrasound) ที่แพทย์ใช้ประเมินความพร้อมของมดลูกก่อนกำหนดวันย้ายตัวอ่อน:
เห็นเส้นขอบและเส้นกลางเรียง 3 ชั้นชัดเจน ความหนาได้สเปก 8-12 มม. พร้อมย้ายตัวอ่อนมากที่สุด
ความหนาน้อยกว่า 7 มม. ชั้นเยื่อบุแคบชิดกันเกินไป ทำให้ตัวอ่อนยึดเกาะและฝังตัวได้ยาก
ชั้นเยื่อบุขาวทึบไม่เห็น 3 ชั้น เกิดจากได้รับโปรเจสเตอโรนนานเกินไป ระยะการเปิดรับของมดลูกปิดลงแล้ว
ความหนามาตรฐานทางการแพทย์ในวันประเมินเยื่อบุ หากหนาน้อยกว่า 7 มม. อัตราการฝังตัวจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
เห็นเส้นขอบซ้าย-ขวาและเส้นกลางชัดเจน เรียงตัวคล้าย "ใบเมเปิ้ล" แสดงถึงการตอบสนองต่อเอสโตรเจนที่ดี
มีกระแสเลือดไหลเวียนไปเลี้ยงบริเวณชั้นใต้เยื่อบุโพรงมดลูก (Subendometrial Blood Flow) สม่ำเสมอ
สอดคล้องกับระยะการเปิดของมดลูก (Window of Implantation) หลังได้รับยาฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนอย่างพอดี
ผนังมดลูกสวยมีชัยไปกว่าครึ่ง หากในรอบการเตรียมมดลูกพบว่าผนังมดลูกยังหนาไม่ได้สเปก หรือลักษณะไม่เป็น 3 ชั้นสวยงาม **แพทย์อาจพิจารณายกเลิกรอบย้ายตัวอ่อนและปรับแผนเตรียมมดลูกใหม่ในรอบถัดไป** เพื่อไม่ให้เสียตัวอ่อนที่มีค่าไปโดยไม่จำเป็น